İran, Bölgesel Barış ve Stratejik Feraset

Bir Müslüman, yalnızca inancıyla değil; aynı zamanda feraseti, basireti ve vakur duruşuyla da temayüz etmelidir.

İran, tarihsel ve coğrafi bağlarla asırlardır etkileşim içinde olduğumuz, köklü bir medeniyet birikimine sahip komşu bir devlettir. Geçmişte farklı siyasi tercihlerde bulunmuş, zaman zaman görüş ayrılıkları yaşamış olabiliriz. Devletler arasında bu tür farklılıklar tabiidir ve tarihsel süreçlerin doğal bir sonucudur. Ancak bugünkü şartlarda önceliğimiz, geçmişteki anlaşmazlıkları yeniden gündeme taşımak olmamalıdır. Bölgemizde artan gerilim ve dış müdahaleler karşısında soğukkanlılıkla hareket etmek, meseleleri daha geniş bir bölgesel güvenlik perspektifiyle değerlendirmek gerekir. Bugün Siyonist İsrail'in ve Emperyalist ABD 'nin karşısında sonuna kadar İran'ın yanında durmamız gereken bir gündür. Bir komşu ülkenin egemenliğine ve toprak bütünlüğüne yönelik saldırılar, yalnızca o ülkeyi değil; bölgesel istikrarı ve dolayısıyla Türkiye’nin güvenliğini de doğrudan ilgilendirir. Bu nedenle yaklaşımımız duygusal tepkilerle değil; uluslararası hukuk, bölgesel barış ve stratejik akıl temelinde şekillenmelidir. Elbette eleştiriler ve görüş ayrılıkları olabilir. Ancak her sözün bir zamanı ve zemini vardır. Zamansız yapılan tartışmalar, haklı dahi olsa, faydadan çok zarar doğurabilir. Devlet ciddiyeti; önceliği çatışmayı derinleştirmeye değil, istikrarı korumaya verir. Bugün Türkiye’nin duruşu; komşu ülkelerin egemenlik haklarına saygı, dış müdahalelere karşı ilkesel tavır ve bölgesel gerilimi düşürmeye yönelik diplomatik çabalar çerçevesindedir. Devlet aklı; hamasetten değil, stratejik ferasetten beslenir. Bize düşen de bu sorumluluk bilinciyle hareket etmek, bölgesel barışı ve adaleti önceleyen bir duruş sergilemektir.