Bir kitabın ardındaki emek

Bazen bir kitap okuyorum. Yazar o kadar güzel çalışmış, o kadar çok ayrıntıya değinmiş ki, verdiği emeği görünce “Daha önce neden okumadım?” diye üzülüyorum. Aslında biz kitaptan ziyade yazarın emeğine çok saygı duyuyoruz. Yazarın aklına, rengine, ruhuna, bakış açısına saygı duyuyoruz.

Bizim vaktimiz çok önemli. Vaktimizi heba eden, boşa harcayan yazarları da bu yüzden çok sevmiyorum. İyi kitap, benim için çok değerli bir yazar demek. Bir kitabını okuyunca diğer bütün kitaplarını da okumak istediğim insanlar var. Çünkü yalnızca anlattığı konuyu değil, o insanın düşünme biçimini, ayrıntılara gösterdiği dikkati, işine verdiği emeği de seviyorum.

Bugün okuduğum bir kitaptan sonra çok mutlu oldum. Çünkü hakikaten çok çalışkan, çok nitelikli, çok güzel insanlar var. Uğraşıyorlar, araştırıyorlar, emek veriyorlar. Bizim birkaç günde okuduğumuz bir kitaba hayatlarının ne kadarını verdiklerini düşünüyorum. O insanların emeğine saygı duymak çok önemli.

Ama bir yandan da kendimi kötü hissettim. Bu kadar değerli insanlar uğraşmış, emek vermiş, hazırlamış; biz onları okumuyoruz. Onlardan yararlanmıyoruz. Bazen bir kitabı bitirdiğimde hissettiğim tam da bu: Okuduğum için mutluyum, bu kadar geç okuduğum için üzgünüm.